ابو طالب حسينى تربتى
342
تزوكات تيمورى ( فارسى )
و كاه باشد كه صلحا و اتقيا و نيكو كاران و بيكناهان بشامت افعال و اعمال بدان در بلا افتند و كرفتار شوند چه آتش كه در نيستان افتد تر و خشك آن را بسوزد و از ترقيات و استدراجات كفار و فجار و ظلمه و فساق تعجب نكني و بغلط نروي و با خود نكويء كه ظالمان و فاسقان و فاجران هرچند ظلم و فسق و فجور بيشتر ميكنند نعمت ايشان بيشتر مىشود پس سبب بسياري نعمت ايشان را بايد دانست چه سببش اينست كه شايد نظر بر عنايت منعم حقيقي كرده از ظلم و فسق باز آيند و شكر نعمت بجاي آورند چون از آداي شكر آلهي غافل شوند و بدركاه سجاني بازكشت ننمايند و نعمت خدا و رسول خدا فراموش كنند در آخر بغضب و سخط ايزدي كرفتار كردند چون نامه پير من به من رسيد ملك خدا را از چنك ظالمان و كافران و ملاحدان و منافقان